W świecie zachłyśniętym magią „czarnych skrzynek”, gdzie sztuczna inteligencja jawi się jako nieobliczalna i chimeryczna wyrocznia, my wybieramy drogę cyfrowego rzemiosła. Nie budujemy rozwiązań efemerycznych, które tracą sens wraz z końcem sezonowych trendów. Nasza idea narodziła się z buntu przeciwko systemom opartym na domysłach. Wierzymy, że AI bez fundamentu jest jedynie cyfrową fatamorganą – efektowną, lecz bezużyteczną w starciu z twardymi realiami wdrożeń. Dlatego postawiliśmy na rygorystyczny dobór architektury, która nie zgaduje. Tak narodził się Gryf.

Gryf to świadoma fuzja dwóch potęg, które w naturze istnieją w oddzielnych sferach: bezwzględnego rygoru Lwa oraz nieograniczonej perspektywy Orła. Tam, gdzie w przyrodzie te dwa światy nigdy by się nie spotkały, w architekturze gryf.ai tworzą jeden organizm.

0:00
/0:08

LEW: Architektura Porządku i Żelazny Kręgosłup

Rdzeniem i żelaznym kręgosłupem naszej architektury jest Lew. To on stanowi o sile grawitacji i sprawia, że system twardo stąpa po ziemi. Lew jest uosobieniem bezwzględnej logiki. Nie operuje na emocjach, nie interpretuje sztuki – operuje na bezdyskusyjnych warunkach logicznych, precyzyjnych schematach i algorytmicznych checklistach. Lew nie śni. Lew egzekwuje.

To Lew sprawuje autorytarne rządy nad dynamiką interakcji. Wie dokładnie, w którym ułamku sekundy pozwolić użytkownikowi na swobodną wypowiedź, a kiedy bezkompromisowo przejąć kontrolę nad procesem, serwując sztywne opcje wyboru i wymuszając wypełnienie formularzy, których nie da się pominąć. Lew jest pogromcą halucynacji. Jeśli faktów nie ma w strukturze procesu, w sztywnych bazach i tabelach, Lew zaryczy, odcinając drogę do konfabulacji. To on przywraca absolutną kontrolę nad dialogiem, pilnując, by system nie obiecał rozmówcy czegoś, czego nie obejmuje twarda procedura.

PRECYZJA

ORZEŁ: Skrzydła Intuicji i Bezkres Kontekstu

Jednak Lew, pozbawiony skrzydeł, jest uwięziony w klatce własnych, sztywnych reguł. Algorytm łamie się tam, gdzie zaczyna się nieprzewidywalność rozmówcy. Dlatego nadajemy mu naturę Orła. To on odpowiada za wzrok sięgający daleko poza horyzont danych tabelarycznych. Orzeł jest zasilany przez całą flotę modeli językowych – od lekkich i szybkich LLM-ów do błyskawicznych reakcji, po najpotężniejsze systemy do głębokiej analizy.

Orzeł potrafi czytać między wierszami. Wyłapuje intencję tam, gdzie rozmówca błądzi. Często użytkownik sam nie wie, o co dokładnie chce zapytać – wtedy Orzeł wykonuje lot nad chaosem, analizuje wektor zapytania i precyzyjnie naprowadza dialog na właściwe tory. Wykorzystując embedding danych i bazy wektorowe, Orzeł przeprowadza lot rozpoznawczy przez bezkres nieustrukturyzowanej wiedzy (mechanizm RAG). Przeszukuje dokumenty, manuale i opisy, nadając technologii ludzki, empatyczny ton i wyciągając właściwy kontekst. Ale robi to zawsze pod czujnym nadzorem Lwa, który weryfikuje, czy ten lot wciąż zmierza do celu.

KREATYWNOŚĆ

GRYF: Orkiestracja Bytu i Pełna Kontrola

Gryf to nie jest po prostu suma dwóch bytów. To obietnica zawarta w akronimie: G.R.Y.F. – Go Robotize Your Flow. To wezwanie do automatyzacji, która nie jest czarnym pudełkiem, lecz przejrzystym mechanizmem, zwracającym architekturze pełną władzę nad przepływem informacji.

W strukturze Gryfa współistnieje wiele Lwów i wiele Orłów. Chatboty nie są samotnymi procesami – to zaawansowana orkiestracja armii agentów, płynnie przełączających się między sobą. Dyrygentem tej synchronizacji pozostaje algorytm: deleguje zadania tam, gdzie w danej sekundzie potrzebna jest twarda logika i walidacja (Lew) lub błyskotliwa synteza wiedzy wektorowej (Orzeł). Budujemy rozwiązania, których zachowanie jest projektowane jak nośna konstrukcja mostu – musi wytrzymać napór nieprzewidywalnych pytań, utrzymując niezachwianą stabilność.

SYNERGIA

Gryf, mityczne połączenie Lwa i Orła, od wieków symbolizuje jedność ziemskiej władzy i niebiańskiej czujności. W gryf.ai ta symbolika staje się rzeczywistością technologiczną: Lew daje siłę, stabilność i algorytmiczne panowanie nad ziemią (danymi strukturalnymi), Orzeł zaś daje wolność, perspektywę i zdolność rozumienia tego, co nieoczywiste. Razem tworzą strażnika przepływu, który nie błądzi i nie traci z oczu wyznaczonego celu.

To pragmatyzm zuchwale patrzący w niebo.